Jak oswoić konia z tym czego się boi?

Od milionów lat bronią konia była ucieczka. Choć Twój koń żyje w epoce notebooków i ipodów reaguje tak samo jak jego przodkowie.

Ucieka przed tym co go niepokoi, czego nie zna. Trzeba więc pokazać mu “straszydła” i przekonać, że nic mu nie zrobią.
Zasady zabawy w zaprzyjaźnianie

• Pamiętaj, że ma to być zabawa. Dla Ciebie i dla konia. Uśmiechaj się i bądź rozluźniony.
• Podczas zabawy w zaprzyjaźnianie nie krępuj ruchów konia. Trzymaj go na długiej linie i pozwól mu na swobodne poruszanie się.
• Konia możesz zaprzyjaźniać z: uwiązem, liną, ogłowiem, czaprakiem, palcatem, szeleszczącą reklamówką, parasolem, płaszczem przeciwdeszczowym, latarką, gałęzią, puszką, kolorowymi wstążkami, wężem ogrodowym, liśćmi, dzwonkiem od roweru, batem, palcatem, kurtką, krzesłem ogrodowym, piłką do siatkówki, rowerem, balonikiem, butelką plastikową, klaskaniem, nagraniem klaksonów odtwarzanym z dyktafonu…
• Trzymaj za koniec liny.
• Pokaż koniowi “straszydło”.
• Poruszaj przedmiotem wolno, ale regularnie. Nieoczekiwane zdarzenia potęgują strach konia.
• Mów cały czas do konia spokojnym głosem.
• Gdy koń oswoi się z zagrożeniem na tyle, że możesz go nim dotknąć powtarzaj ruchy od czubka uszu konia, pyska, nóg, aż do ogona.
• Jeżeli koń jest młody lub bardzo nerwowy przyczep przedmiot na który odczulasz konia do końca bata. W razie czego kopnięty zostanie bat, a nie Twoja ręka.

Jechałem w terenie na wiekowej klaczy. Za każde pokonanie przeszkody chwaliłem ją głosem i klepałem delikatnie po szyi. W pewnym momencie poczułem, że szykuje się ona do skoku. Spojrzałem w kierunku, w którym ona patrzyła. Jej wzrok skierowany był na opuszczony szlaban. Klaczy tak podobało się chwalenie, że sama wyszukała przeszkodę i chciała ją sforsować.

Relacje pomiędzy koniem, a człowiekiem są podobne jak pomiędzy majstrem, a pracownikiem fizycznym. Rolę pracownika fizycznego odgrywa koń. Rolę majstra pełni jeździec.
Koń ceni sobie bezpieczeństwo oraz możliwość najedzenia się i zabawy. Praca nie należy do jego zainteresowań. Stara się od niej migać.
Gdy jeździec dosiada konia, rumak próbuje na ile może sobie pozwolić. Może to się przejawiać np. w niechęci do ruszenia, chodzeniu „własnymi ścieżkami” zamiast tak jak chce jeździec, zawracaniu na padok przy próbie wyjechania w teren.
Jeśli widzi, że majster jest fujara - wykorzystuje to, aby się obijać.
Jeśli pozna, że majster zna się na robocie, szanuje go i stara się zadowolić.
Dobry majster to taki, który pochwali gdy trzeba i skarci w odpowiednim momencie. Nie może przy tym okazać złości.
Jeżeli chcesz, aby koń spełniał Twoje polecenia, musisz wiedzieć co chcesz osiągnąć, umieć to przekazać koniowi i wyegzekwować w sposób stanowczy. Z taką samą gorliwością z jaką ganisz konia za przewinienia musisz go również chwalić za poprawne wykonanie polecenia. Jeżeli nie chwalisz go, ani nie ganisz – skąd biedak ma wiedzieć co od wymagasz?
Dobry majster nie musi najlepiej wykonywać roboty. Wystarczy, że potrafi zorganizować pracowników.  Nie przejmuj się, że nie masz siły, aby kogoś nosić przez godzinę na swoim grzbiecie. Staraj się obserwować i zrozumieć konia. Traktuj go nie jak przyrząd gimnastyczny, ale żywe stworzenie. Okaż mu szacunek i chwal gdy postąpi prawidłowo. Po pewnym czasie zauważysz, że koń jest posłuszny wykonuje polecenia chętniej.

• Koń jest znacznie większy i silniejszy od Ciebie. Musi tak być, gdyż w przeciwnym razie nie miałby siły Ciebie nosić na swoim grzbiecie. Ma to jednak tę wadę, że nawet niechcący może wyrządzić Ci krzywdę.
• Nie podchodź do konia od tyłu. Nie przechodź za jego zadem. Koń może się Ciebie przestraszyć i kopnąć tylną nogą.
• Jeżeli koń stoi w boksie lub na stanowisku tyłem do Ciebie zawołaj go po imieniu i poczekaj, aż odwróci głowę. Wejdź dopiero, gdy upewnisz się, że Ciebie widzi.
• Nie pojawiaj się przy koniu znienacka. Może spać (konie śpią na stojąco) i przestraszyć się.
• Czyszcząc czy ubierając konia mów do niego, aby na podstawie dźwięku lokalizował Twoje położenie.
• Nie łap konia znienacka za kończyny. Połóż dłoń na jego boku i przesuwaj wolno w kierunku do kopyta. Koń nie będzie zaskoczony.
• Aby koń podniósł nogę do czyszczenia nie siłuj się z nim. Pochyl się i oprzyj o konia. Powiedz Noga.
• Gdy koń zrobi to co od niego oczkujesz, pochwal go przyjaznym głosem.
• Konie są przyzwyczajone, że większość czynności przy nich wykonywanych jest z lewej strony.
• Jeśli koń będzie Ciebie przypierał do muru, straszył zębami natychmiast powiedz szorstkim głosem Nie wolno!
• Aby koń przesunął się powiedz Na bok! lub popchnij go palcem w stronę, w którą chcesz, aby się przesunął.
• Koń od początku kontaktów z Tobą będzie ustalał kto ma kogo słuchać. Nie pozwól mu się wyprzedzić, aby to on prowadził Ciebie. Jeśli mu na to pozwolisz jest bardzo prawdopodobne, że w czasie jazdy też będzie próbował chodzić według swego uznania.

Jak wybrać ośrodek jeździecki?

Czy popełniasz te błędy przy wyborze ośrodka jeździeckiego?

Wybór ośrodka jeździeckiego jest bardzo ważny. Od ludzi, którzy go prowadzą, atmosfery zależy nie tylko, czy przyjemnie będzie Ci się uczyć, ale również Twoje bezpieczeństwo.
Na co zwracać uwagę? Jest kilka elementów, które zdradzają dobrą lub złą stajnię:

• Obecność jeźdźców,
• Obecność dzieci
• Wygląd koni
• Ubiór jeźdźców
• Ubiór instruktorów,
• Zachowanie instruktorów.

Obecność jeźdźców

Jeżeli jesteś w ośrodku w dzień wolny od pracy lub w dzień roboczy  po południu powinieneś widzieć ludzi, którzy odbywają jazdy. Jeżeli takich nie widzisz, to być może istnieją powody, które każą ludziom szybko z ośrodka rezygnować.
Brak jeźdźców nie oznacza, że stajnia jest beznadziejna. Mogą być jeszcze inne powody np.:

• konie mają grypę (tak, konie też chorują i wcale nie mają końskiego zdrowia),
• konie były szczepione lub odrobaczane i mają dzień wolny,
• jest poniedziałek i po pracowitym weekendzie w stajni jest dzień wolny,
• konie mają przerwę na posiłek (wyobrażasz sobie jakie góry siana trzeba pochłonąć, aby mieć siłę poruszyć 500 kg swojego ciałka z jeźdźcem na plecach),
• teren rozmiękł, zamarzł i pozostały nierówności grożące uszkodzeniem nóg.

Nieobecność jeźdźców każe sprawdzić jakie są powody takiego stanu rzeczy. Jeśli nie ma powodu – zmykaj z tej stajni galopem!

Obecność dzieci

Im niższa jest średnia wieku jeźdźców obecnych w stajni, tym większe jest prawdopodobieństwo, że uczą w niej jeździć, a na dodatek robią to dobrze i bezpiecznie. Mało rodziców wyśle swoje dziecko do miejsca, w którym będzie marnowało czas i może zostać kaleką.
Spytaj jednego z młodocianych jeźdźców, czy w stajni prowadzone są lekcje jazdy. Jeżeli nie będzie zestresowany, chętnie odpowie, wskaże Ci osobę która zajmuje się szkoleniem – oznacza to, że trafiłeś do stajni przyjaznej jeźdźcom.

Wygląd koni

Nie musisz znać się na koniach, aby ocenić stan fizyczny i psychiczny rumaka.
Popatrz na konie i sprawdź czy:

• mają one sierść matową i pozlepianą czy błyszczącą i czystą?
• przez skórę widać wszystkie żebra czy koń jest dobrze odżywiony?
• na widok człowieka kładą uszy czy są zainteresowane pojawieniem się człowieka?

Jeżeli twierdząco odpowiedziałeś na pierwsze człony wszystkich trzech pytań, trafiłeś do stajni w której nie nauczysz się prawidłowego stosunku do zwierząt. Czym prędzej ją opuść.
Wskazówka
Uszy konia są barometrem jego nastrojów. Zwykle stoją i są zwrócone w kierunku, w którym znajduje się coś co go zainteresowało. Jeżeli koń kładzie uszy tak, że przylegają płasko do jego głowy – nie jest nastawiony przyjaźnie.

Ubiór jeźdźców

Obowiązkowo każdy jeździec siedzący na koniu musi mieć kask lub toczek. Obuwie powinno mieć twardą podeszwę i nacięcia w niej na tyle drobne, aby nie zaczepiały się o strzemię.
Poważne zaniepokojenie powinien wywołać widok osób jeżdżący w sandałach lub klapkach.
Całkowicie dyskwalifikują stajnię jeźdźcy, którzy głowy nie mają chronionej kaskami lub toczkami.
Wskazówka
Za bezpieczeństwo i dopuszczenie do jazdy jeźdźców odpowiedzialny jest instruktor. Jeśli naraża ich, może narażać i Ciebie. Zdrowie masz jedno. Stajni jest wiele. Poszukaj innego ośrodka.

Ubiór instruktorów

Instruktor powinien być ubrany tak, aby jeśli jeździec nie jest w stanie wykonać polecenia, mógł zająć jego miejsce i zademonstrować prawidłowo ćwiczenie.
Wskazówka
Instruktor jazdy konnej to nie agent wywiadu. Nie musi się ukrywać w stajni. Przeciwnie - powinno mu zależeć na tym, aby być jak najbardziej widocznym, łatwym do odnalezienia nawet dla osób, które są pierwszy raz w stajni. To on (lub właściciel stajni) mogą udzielić informacji o warunkach nauki jazdy w ośrodku.

Zachowanie instruktorów

Koń nie rozumie ludzkiej mowy. Nauczony został wykonywania poleceń w zależności od pomocy, których użyje jeździec. Jazda konna ma między innymi wyrobić w Tobie odruch wydawania koniowi poleceń w sposób zrozumiały dla niego. Instruktor ma być tłumaczem między Tobą, a koniem. To instruktor musi na bieżąco podpowiadać Ci co niewłaściwego zrobiłeś, skoro koń zachował się inaczej niż tego oczekiwałeś.
Jeżeli zauważysz, że instruktor jeźdźcowi siedzącemu na nadmiernie ruchliwym koniu ma do powiedzenia jedynie „Zapanuj nad koniem” lub „Uspokój konia” – to nie rokuje dobrze dla efektywności nauki. Do wygłaszania stwierdzania oczywistych rzeczy nie potrzeba nikogo zatrudniać. Instruktor powinien wskazać rozwiązanie problemu np. „Mów do konia spokojnym głosem” lub „Nie szarp za wodze”.
Wyobraź sobie, że znajdujesz się na miejscu obserwowanego jeźdźca. Czy po otrzymaniu takich wskazówek Ty wiedziałbyś co zrobić?
Postaraj się obserwować naukę jazdy przez minimum kwadrans. Jeżeli instruktor nie odezwie się do jeźdźców, nie zmieni ćwiczenia, które wykonują – to moim zdaniem lekcje z nim są marnowaniem czasu.
Wskazówka
Pierwsze jazdy konne będą wyglądają tak, że koń jest suchy, a jeździec spocony. Im więcej umiej jeździec, tym on jest suchszy, a koń bardziej mokry.