Kopytko - jak pokonać strach przed koniem i bezpiecznie jeździć konno.

Jeździec dostaje do ręki wodze.

Na początku ciężko jest utrzymać równowagę w siodle. Gibie człowieka na wszystkie strony. Jak gibnie mocniej adept sztuki jeździeckiej… przytrzymuje się wodzy.

Robiłeś tak? Pewnie! Każdy tak robił.

Co to jednak oznacza dla konia?

Koń ma w pysku kawałek metalu tzw. wędzidło. Do niego przyczepione są wodze. Pociągnięcie za wodze powoduje, że wędzidło wbijane je w kąciki pyska konia.

Zastanów się, jak Ty być się czuł gdyby ktoś usiadł Ci na grzbiecie, wsadził palce w kąciki ust i ciągnął z całych sił?

Zatem - z wodzami - jak z jajkiem. W swojej znakomitej książce “Harmonia jeźdźca i konia” Sally Swift zaleca trzymać wodze tak, jak trzyma się w dłoniach dnia ptaszki.

Jak zatem kierować koniem skoro za “lejce” nie wolno ciągnąć???

Kierowanie koniem odbywa się przez zaburzanie mu równowagi.

Na czym to polega?

Jedź na koniu stępem. Jedną rękę wyciągnij w bok (tak jak przy sygnalizowaniu skrętu podczas jazdy na rowerze). Po chwili, koń starając się odzyskać równowagę skręci w tę stronę, w którą wyciągnąłeś rękę.

Bingo! Tajemnica odkryta.

Skręcanie koniem przez machaniem rękoma jak wiatrak śmigłami jest mało wygodne.

W praktyce jeździec skręca tułów konia. Robi to nogami. Wewnętrzną łydkę przesuwa przed popręg. Zewnętrzną łydkę przesuwa za popręg.

Dodatkowo sam skręca się w kierunku, w który ma skręcić. Co to znaczy skręca się? Wyobraź sobie, że na: czole, ramionach, dłoniach, biodrach, kolanach, czubkach butów masz wskaźniki laserowe (takie jak używane podczas wyświetlania slajdów). Wyobraź sobie, że wszystkie te wskaźniki muszą być skierowane w jeden punkt, do którego chcesz dojechać.

Ps. Podczas kierowania koniem nie zapominaj o popychaniu go (jeśli idzie stępa) lub anglezowaniu (jeśli kłusuje).

Sprawdź cenę książki Sally Swift “Harmonia jeźdźca i konia”.

Miałem problemy ze skręcaniem koniem. Czasami nawet w stępie nie wychodził ładny łuk. Najczęściej koń usiłował ściąć zakręt.

Znalazłem książkę “101 ćwiczeń ujeżdżeniowych dla konia i jeźdźca”. Jest w niej takie zalecenie:

• przed zakrętem zacznik ściągać wewnętrzną wodzę tak jak przy delikatnym wyciskaniu gąbki. Powinieneś ujrzeć oko konia.
• aby koń nie zszedł z toru podeprzyj go wewnętrzną łydką.
• gdy będziesz chciał skręcić przyłóż zewnętrzną wodzę do szyi.
• kontroluj wygięcie konia w zakręcie zewnętrzną łydką.

Spróbowałem i… zadziałało. Okazało się, że to co robił koń nazywa się wpadanie łopatką. Robił tak ponieważ brakowało mu podparcia wewnętrzną łydką.

Ksiązka jest rewelacyjna. Napisane jest w niej nie tylko jak ćwiczyć, ale jeśli coś nie wychodzi - gdzie szukać przyczyn (np. zbyt słąbo dawana wewnętrzna łydka).

Sprawdź cenę książki “101 ćwiczeń ujeżdżeniowych dla konia i jeźdźca”.

Wśród miłośników koni jest wielu miłośników psów. Zwykle tak jest, że jeśli ktoś kocha zwierzęta to nie robi wyjątków dla jakichś gatunków.

Gdy ma się dużego psa, ułożonego psa fajnie jest wziąć go na przejażdżkę w teren. Szczególnie gdy jedzie się samemu jest raźniej.

Po wtóre nie po to jest psi kumpel, aby samemu jechać na łąkę lub do lasu, a jego zostawiać w domu lub samochodzie.

Znalazłem artykuł w serwisie Wirtualna Polska, który doprowadził mnie do blogu www.zabilimipsa.pl.

Sprawa jest poważna. Jeśli psa trktuje się jak członka rodziny to nie chce się go narażać na niebezpieczeństwo.

Rozumiem również argumenty leśników, którzy bronią miejsc godowych saren.

Może rozwiązaniem problemu będzie zakaz wprowadzania psów do wyznaczonyc miejsc w lasach w okresach ochronnych dla zwierzyny?

Coraz więcej osób w Polsce ma broń (byli żołnierze, policjanci, prokuratorzy itp). Jeśli ktoś będzie strzelał w kierunku takiej osoby spacerującej z psem czy ma ona prawo uznać, że to zagrożenie jej życia i odpowiedzieć ogniem?

Dlaczego żołnierz, policjant przed użyciem broni musi wykrzyknąć kilka komend, a dopiero potem strzelać, a “myśliwy” nie zadaje sobie trudu sprawdzenia czy w pobliżu jest właścicle psa?

Czy pozwolenia na broń dla miłośników strzelania do tego co sie rusza wydawane są dożywotnio?

Czy zdarzyło Ci się, że pojechałeś w teren i zabłądziłeś w lesie?

Mnie zdarza to się częto.

Wracam orientując sie według położenia słońca. Czasami jednak trzeba “odbić w las” bo z kierunku, w którym mam pojechać słychać strzały.

Nagle wyjeżdżam w nieznanym miejscu z lasu. Jest już późno.

Na szczęście mam niezawodny sposób na odnalezienie drogi.

Zaczynam kłusować.

Gdy koń zbliża się do skrzyżowania lesnych dróg siedzę spokojnie, daje mu luźną wodzę i trzymam się grzywy.

Sruuu! Koń nagle skręca w dróżkę, której wcale nie podejrzewam o to, że prowadzi od stajni.

Jedziemy dalej.

Kolejne skrzyżowanie i sytuacja się powtarza.

Po pewnym czasie znajdujemy się na drodze, którą znam.

Aby sztuka sie udałe nie wolno tylko:

• narzucić koniowi  kierunku jazdy,
• pozwolić na galopowanie (nagłe skręty mogą skończyć się rozstaniem z wierzchowcem).

Cóż - koń tak jak i człowiek - do roboty idzie ze zwieszoną głową, a z roboty pędzie na złamanie karku.

Czasami jest to niewygodne (gdy koń podrzuca jeźdźca - auć! mój kręgosłup!), a czasami niebezpieczne (gdy może coraz bardziej się rozpędzać i w końcu ponieść).

Aby uniknąć takiej sytuacji musisz:

• gdy koń przyspiesza odchylić się do tyłu i wcisnąć kolana w siodło trwać w takiej pozycji maksimum pięć sekund,
• gdy koń nie zwolni powtórzyć manewr,
• gdy koń zwolni jechać tak jak jechałeś do tej pory.

Nie możesz pozwolić na to, aby koń robił co chce. Musisz konsekwentnie, ale łagodnie działać, gdy tylko postanowi zmienic szybkość marszu. Dzięki temu po pewnym czasie nauczy się, że samowolne przyspieszanie powoduje, reakcję jeźdźca i będzie to robił coraz mniej chętnie.

A to Ci chyba chodziło? Nieprawdaż.